مكتب طباعة الكتب المساعدة التعليمية
413
موسوعة الإمام الحسين ( ع ) ( تاريخ امام حسين ع )
--> - در زمان بلاى عطش بر وى استيلا يافت . قاسم بن اصبغ مىگويد : نگران بودم كه قلههاى آب ( 3 ) در نزد أو حاضر بود ، مىآشاميد وفرياد برمىآورد : ويلكم ! اسقوني قتلني الظّمأ . يعنى : اى واي بر شما ! سقايت كنيد مرا كه تشنگى مرا كشت . قال : فو اللّه ما لبث إلّا يسيرا ، حتّى انقدّ بطنه انقداد بطن البعير . قاسم بن اصبغ مىگويد : « سوگند با خداى زماني دير برنيامد كه شكمش مانند شكم شتر از درازا بشكافت . » وبه روايتي قلال واقداح سرشار از آب در پيش روى أو بود واز قفاي أو آتش برمىدميد وفرياد بر مىآورد : إسقوني قتلني الظّمأ . تا جان به دوزخ روان كرد . وديگر ابن شهرآشوب روايت مىكند كه : مردى از قبيلهء كلب خدنگى به جانب حسين عليه السّلام گشاد داد وبر شدق ( 4 ) آن حضرت آمد . فقال عليه السّلام : لا أرواك اللّه . فرمود : خداوند تو را سيراب نكند . در حال چنان تشنه شد كه به كثرت آشاميدن آب عطش أو شكسته نمىگشت . در پايان خويشتن را به فرات افكند وآب همىخورد تا بمرد . ( 1 ) . مسناة ، در لغت بمعنى رام وهموار . ( 2 ) . حنك ( بفتحتين » : كأم ، زير زنخ . ( 3 ) . قله : كوزه ، سبو . ( 4 ) . شدق ( چو حبر وفلس ) : كنج وگوشهء دهن . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 4 / 12 - 13 ابن شهرآشوب از أبى مخنف روايت مىكند كه : أعور اسلمى وعمرو بن الحجاج الزبيدي با چهار هزار نفر حافظ شريعهء فرات بودند ، حسين عليه السّلام حمله افكند وصفوف ايشان را بدريد وفرس در فرات راند . قال : أنت عطشان وأنا عطشان ! واللّه لا ذقت الماء حتّى تشرب . فرمود : « تو تشنهاى ومن تشنهام ! سوگند با خداى آب ننوشم تا تو نياشامى . » چنان مىنمود كه أسب فهم آن كلمات مىكند ، سر برداشت ، يعنى : « آب نخورم تا تو نخورده باشى . » حسين دست فرابرد كه كفى آب برگيرد ؛ يك تن از لشكر ابن سعد فرياد برآورد كه : « هان اى حسين ! تو آب مىنوشى وحرم تو پايمال لشكر مىشود . » آن حضرت آب را از كف بريخت وأسب برجهاند وصف بشكافت وبه كنار خيام خويش بشتافت واين خبر را به كذب يافت . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 4 / 17 سيد الشهداء وارد شريعه شد وكف مبارك پر از آب كرد بياشامد - پس به روايت ابن شهرآشوب وبحار وجلاء العيون در باب عذاب قاتلين آن حضرت در دنيا : ملعونى تير بر دهان مقدس آن سرور زد پر از خون شد ؛ آن حضرت فرمود : لا أرواك اللّه من الماء في دنياك ولا آخرتك . پس به نفرين آن جناب آن -